gaude berriro ere ospatu nahi ez dugun egun batekin. Iaztik jarraitzen bagaituzu, orain dela 36 urte egun hau aldarrikapen honen egun ofizialtzat ezarri zela jakingo duzu. Bai horixe, 1981. urtean ezarri zuten munduari 1960. urtean Miraval aizpeei gertatutakoa gogorarazteko.
Aurten ez zaitugu gogaitu nahi hainbat datuekin, horregatik, jarraian bideo batzuk aurkeztuko dizkizugu, lehenengoa Suedian grabatutako gizarte esperimentua da, gaurko gaiarekin zerikusi zuzena duena:
Zelan da posible inork ez sartzea egoera hori gelditzeko? Zergatik uste duzu horrela jokatzen duela jendeak? Ziur erantzunen artean “beldurra” hitza ahoskatu dela. Zeren beldur dira? Zelan geldituko ziren pertsona horiek pentsatzean ez dutela ezer egin laguntzeko? Horrelako egoerak salatu eta gelditu behar dira, beldur barik!
Suediako iragarki hau ikusi ostean ideia asko etortzen zaizkigu burura baina zureak jakin nahi ditugu. Horretarako galdera batzuk uzten dizkizugu:
Zer datorkizu burura zuri?
Uste duzu txano laranjaduna ausarta dela?
Egingo ote zuen gauza bera bakarrik balego?
Nor da ausartaren papera jokatzen duena?
Inoiz sentitu zara "ilegorri"?
Zelan konpondu zenuen?
Ilea tintatzen duenaren laguntza bezala jaso zenuen?
Zer deritzozu bere ekimenari?
Jokatuko zinateke berdin horrelako arazo baten aurrean?
Batzuk ez dute ezer egin, ez alde ez kontra. Zer deritzozu haien jarrerari?...
Ikusten duzunez hausnarketa dexente etortzen zaigu burura... Beharbada galdera guztien erantzuna ez daukazu, baina gogoeta bat luzatu nahi dizugu:
Oso erraza da besteak mintzea. Oso poteretsu senti gaitezke. Besteak baino hobeak garela pentsa dezakegu. Baina, geure bizitzan aurrera joan ahala, konturatuko gara guztiz kontrakoa dela. Poteretsuagoa, hobea, zoriontsuagoa eta maitatuagoa sentitzen da besteak zaintzen dituena.
Izan gaitezen ilegorriagoak!
Argi dago kanpoko itxuraz ezin zarela fidatu. Batzuetan laguntzat dituzunak ez dute erantzuten behar bezala eta, aitzitik, maiz, espero ez duzun pertsonengan altxorrik politenak topa ditzakezu eta laguntasunik politenak sor daitezke.
Baina, zer nolako lotura daukate bi bideoek? Guk ikusitako hiru ideia nagusi plazaratuko dizkizugu:
Batetik adierazten digute askotan guk bakarrik ezin diegula egoera zailei aurre egin, baina besteen laguntzarekin dena izaten dela posiblea, are gehiago besteek gugan sinesten dutela sentitzen badugu.
Bestetik ikusten dugu "desberdina" dena beti izaten dela ahulena, Maddiri gertatzen zitzaion moduan... Eta horretaz baliatzen dira erasotzaileak. Ausart sentitzen dira, baina koldarrak direla adierazten dute ahulagoak erasotzen. Ez dira ausartzen haiek baino ezagunagoak mehatxatzen edo txarto tratatzen,ez...
Eta azkenengo ideia: nahiz eta hasiera batean pertsonaia ahulak bakarrik daudela iruditu, amaieran ez da horrela eta ikustarazten digute beti beti dagoela norbait laguntzeko prest.
Amaitzeko argi utzi nahi dugu hurrengo ideia: ingurukoen laguntza eta konfidantzarekin dena izan daiteke posiblea! Hortaz, laguntza eman eta mezu baikorrak adierazi ondokoak babestuak eta maitatuak senti daitezen, eta horrela egoera latzak eramangarriago bihurtuko dira.
Filmetan eta telebistako hainbat telesaiotan gaiztoa harrapatzeko oso pista garrantzitsua izaten da DNA. Antza, bere barruan, norberaren "matrikula" dago, hots, bere kode genetikoa. Bai lagun, bakoitzak bere DNA kodea dauka eta ezin da kopiatu. Bikiek ere ez daukate kode bera. Eta ez bakarrik gizakiok, bizirik dauden beste izaki guztiek ere beraien kodea daukate eta, kode horrek, lagun bakoitza bakarra izatea bermatzen du.
Batzuen ustez, beraien herrialdea onena da, besteena baino inportanteagoa eta besteek baino gehiago merezi duena. Zure iritziz, hau horrela izan beharko zen? Lehenengo eta bigarren mailako jendea egon beharko zen? Gaur egun, tamalez, horrela dela ematen du... Afrikako eta Asiako hainbat herrialderi buruz eta beraien jendeaz inor ez da arduratzen...
Bukatzeko, bi pertsonak, kulturalki etsaiak izan behar omen zirenak, lehengusu-lehengusinak ziren berria jaso zuten. Imagina ezazu zenbat aukera dauden edonon familia izateko! Frantziarrak zioen moduan, DNA froga hau egitea nahitaezkoa izan beharko zen. Horrela, extremismoak eta arraza puruen aldeko pentsamenduak desagertuko ziren, jendearen ikuspuntu zabalagoa eraikitzeko aukera emanez...
Pertsona hauei gertatu zaien moduan, zure DNAn hainbat lekuetako informazioa daramazu. Inoiz gelditu zara nongoa zaren pentsatzeko? Zure arbasoak nongoak ziren jakitea nahiko zenuke? Guk ez dakigu nongoak diren gureak, baina gauza batez ziur gaude: Mundua oso polita da eta berdin zaigu nongoak garen gu edo nongoa zaren zu, ongi etorria izango zarelako beti gure bizitzetara.
Asteazkenean eskolara etorriko dira guri tailer bat azaltzera. Gaia: SEGURIDADEA INTERNETEN!!!! Hemen usten dotzuet interesgarria den film bat.
Harrituta, ezta? Hain polita zirudien guztia hasiera batean, ezen inork ezin zuen imajinatu horrelako amaiera garratza! Espero dugu inori gertatu ez izana horrelakorik eta, hau eredua ikusita, aurrerantzean inori antzekorik ez gertatzea.
Nahiko esanguratsua da bideoa bera baina sakon aztertuko dugu oso gai kezkagarria bata eta jakinaren gainean jarri nahi zaitugu. Bideoaren amaieran ematen da datu sinestezina, zelan da posible fidatzea eta inoiz ikusi ez duzun ezezagun batekin gelditzea? Ziur gaude ume horiek, interneten ezagututako pertsona aurrez aurre ikusteko pausa eman dutenak, jakinaren gainean egongo zirela. Saiatuko gara protagonisten zapatetan hartzen eta hurrengo galdoerak erantzuten: zerk bultzatu ahal izan ditu horrelako erabakia hartzera? Zer onura ekarriko die? Arriskurik ikusten ahal duzu hartutako erabakiez? Zer egin dute txarto?
Kontrolaezinak dira umeen papera modu desegokian jokatzen duten heldu horiek, horregatik jakinaren gainean jarri nahi zaitugu eta alarma piztuta izan dezazun nahi dugu horrelako egoerarik gerta ez dakizun.
Amaitzeko identifika ditzagun zein pausu ez diren egokiak: bideoaren hasieran laguntasun eskaera jasi¡otzen du mutikoak. Onartuko zenuke ezezagun baten eskaera bat? Baietz erantzunez gero, inporta zaizu kontatzea zertarako? Aurrerago argazkia ekatzen dio mutikoak neskatxari, honek tontoarena egiten du hasiera batean baina azkenean elkarri bidaltzen diote, egokia al da ekintza hori? Hemen, orain arte egindako gogoetekin, ezetz borobila erantzun izana espero dugu. Amaieran elkar ezagutzeko gelditzeko pausua ematen dute biek... Inoiz onartuko zenuke horrelako proposamenik?
Beharbada bideoa ikusi aurretik ez zitzaizun hain larria iruditzen horrelakorik egitea. Horrela bazen, bideoa aztertu ondoren eta egindako hausnerketen ostean, orain iritziz aldatu izana espero dugu eta kontuan izango duzula etorkizunean horrelako eskaerarik edo proposamenik jasoz gero.
Gaur goizean Arte Ederretako Museora joan gara laburmetrai batzuk ikustera. Hemen dituzue ikusi ditugun guztiak. Asko ikasiko duzu film hauekin. IKUSI, INTERESGARRIAK DIRA ETA!!
Neska bat korrika bizian doa metroa ez galtzeko, baina ez du garaiz iristea lortuko. Hurrengo trenaren zain dagoen bitartean, jolas elektronikoetan jolastuko da bere sakelakoarekin. Geltokiko lurrean Rubik kubo bat dago botata, bizitza propioa du eta jolasteko gogo handia. Kuboa neskarengana hurbilduko da behin eta berriz erronka botatzeko. Berak planteatzen dion jolasari irtenbidea aurkitzea. Neska ahalegindu egingo da, baina berehala hasi nahiko du berriz ere sakelekoarekin jolasten. Azkenean, erabateko arreta jarriko du, jolasa amaitu arte. Ondoren, metroa hartuko du eta kuboa trena hartzeko garaiz iritsi ez den eta geltokian zain egon behar duen beste bidaiari batengana gerturatuko da.
Manelek, ume mizke bat, hainbeste nahi duen PS4aren ordez, zotz-kutxa ziztrin bat jaso du bere urtebetetzean opari moduan. Hasieran, txantxa bat zirudien, baina azkenean, inoiz jaso duen oparirik onenean bihurtzen bukatzen da.
Errege egun bezperan, Antoniok eta Carmenek haien semeak, Lucasek, Ekialdeko Maiestateei idatzitako gutuna irakurtzen dute. Oso opari berezia eskatu du Lucasek eta horrek gurasoen uste sendoak eta maitasuna zalantzan jarriko ditu.
Film labur honetan Mireia eta Sularen adiskidetasunaren berri ematen digute. Neska-mutikoak elkarrekin joaten dira eskolara, eta eskolan nahiz handik kanpo denbora luze pasatzen dute elkarrekin jolasean. Baina, ezustean, Mireiak beste leku batera joan beharko du bizitzera bere familiarekin eta lagunek agur-jaia egingo diote. Sula triste dago bere lagunik onenak alde egingo duelako; Mireia, aldiz, alai eta arduragabe sentitzen dela dirudi, egoerak penatuko ez balu bezela, eta bien arteko laguntasuna baloratuko ez balu bezela. Horren ondorioz, Sula lagunarengandik aldenduko da eta ez du harekin hitz egin nahi izango, eta Mireiak alde egiten duen egunean ez du etxetik irten nahi izango hura agurtzeko. Dena den, azkenean, irten etra laguna agurtuko du.
Film labur honek Hamlet antzezlan klasikoa antzezten ari den antzoki batera hurbiltzen gaitu. Baina eszenatokian gertatzen dena erakutsi ordez, film honek besaulki-patioan gertatzen denaren berri ematen digu; izan ere, hainbat ikusle iritsiko dira antzokira, errespetuz jokatuko ez dutenak eta eteteak eragingo dituztenak. Egoera are gehiago okertuko da maistra zorrotz bat eta haren gelako neska-mutikoak iristen direnean, mugimendu eta soinu-kaos erabatekoa eragingo baitute